Wirus brodawczaka ludzkiego (HPV) jest bardzo częstą chorobą, przed którą nie są chronieni ani dzieci, ani dorośli. Zarażenie się tą infekcją jest dość łatwe, ponieważ jej komórki są wokół nas i przez długi czas pozostają żywe bez nosiciela.
Ponadto może niepostrzeżenie osadzić się w organizmie człowieka i ujawnić się dopiero w pewnym momencie. Przez cały czas zakażony obiekt jest nosicielem choroby, dlatego wirus HPV przenosi się zarówno na osoby mu bliskie, jak i na członków jego rodziny.
Wirus brodawczaka – prowokator rozwoju onkologii
Prawie co trzecia osoba rozwija na ciele drobne narośla, które początkowo wydają się nieszkodliwe i nieszkodliwe. W przypadku wykrycia takich nowotworów pierwszą reakcją pacjenta jest ich wyrwanie lub usunięcie tradycyjnymi metodami.
W rzeczywistości takie działania często powodują nieodwracalne szkody dla zdrowia, ponieważ niewłaściwe usunięcie brodawczaka może wywołać aktywną proliferację tkanki nabłonkowej. To właśnie przyczynia się do szybkiego rozprzestrzeniania się wirusa HPV w organizmie, a w niektórych przypadkach powoduje nawet mutację komórek skóry, a następnie ich zwyrodnienie w guz nowotworowy.
Do tej pory naukowcy podzielili wszystkie typy wirusa brodawczaka na trzy kategorie:
- bezpieczna;
- niskonowotworowy;
- wysoce onkogenny.
Do grup tych zaliczają się pewne typy chorób, które mają swój własny poziom prawdopodobieństwa przekształcenia się rozrostu w guz nowotworowy. Wirus o niskiej i wysokiej onkogenności po przedostaniu się do organizmu przenika do genomu komórek nabłonkowych, co zmienia ich strukturę i powoduje pojawienie się nowotworu złośliwego. W takim przypadku pacjent wymaga natychmiastowego profesjonalnego leczenia, ponieważ zignorowanie tego problemu może zakończyć się śmiercią. Nie warto samodzielnie walczyć z chorobą, gdyż bez pomocy specjalisty nadal nie uda się jej wyleczyć.
Ważny! W praktyce medycznej zdarzają się precedensy, gdy u pacjenta diagnozuje się bezpieczną formę wirusa brodawczaka, jednak pod wpływem czynników zewnętrznych, częściej na skutek mechanicznego uszkodzenia narośla, brodawczaki nadal przeradzają się w onkologię.
W jaki sposób przenoszony jest wirus brodawczaka ludzkiego?
Wszystkie rodzaje chorób, onkogenne i nieszkodliwe, rozprzestrzeniają się w ten sam sposób. HPV może być przenoszony na jeden z trzech sposobów:
- stosunek seksualny z osobą zakażoną;
- przeniesienie zakażenia z matki na dziecko w czasie ciąży (metoda pionowa);
- transmisja domowa.
Obecność zmian na skórze zwiększa prawdopodobieństwo zarażenia się chorobą. Poprzez drobne otarcia czy zadrapania komórki wirusowe szybko wnikają w głąb skóry i zaczynają rozprzestrzeniać się po całym organizmie. Ponadto następujące czynniki mogą zwiększać ryzyko infekcji:
- osłabienie funkcji ochronnych organizmu (sezonowe lub pooperacyjne);
- obecność dysbiozy jelitowej lub zaburzeń normalnej mikroflory w pochwie;
- awitaminoza;
- uzależnienie od alkoholu;
- choroby przenoszone drogą płciową, w szczególności rzeżączka, kiła, rzęsistkowica
- cukrzyca dowolnego typu;
- zaostrzenie jakiejkolwiek choroby przewlekłej;
- ciąża na dowolnym etapie;
- częste narażenie na stresujące sytuacje.
Ponadto najbardziej podatnymi na zakażenie wirusem brodawczaka są doświadczeni palacze, a także kobiety stosujące złożone tabletki antykoncepcyjne.
Transmisja HPV drogą płciową
Jeśli masz osłabiony układ odpornościowy, seks z chorą osobą jest w 100% sposobem na zarażenie się wirusem brodawczaka ludzkiego. Ze względu na tak duże ryzyko przeniesienia czynnika chorobotwórczego lekarze nalegają, aby porzucić rozwiązłość i zalecają nawiązywanie intymnych relacji wyłącznie z zaufanym partnerem seksualnym.
Badania nad naturą wirusa brodawczaka pozwoliły ustalić, że w prawie 75% przypadków źródłem zakażenia jest człowiek. Nie oznacza to jednak, że większość zarażonych przedstawicieli płci pięknej nie jest nosicielami wirusa HPV. Obecność zewnętrznych objawów choroby – kłykcin, które zlokalizowane są na błonach śluzowych narządów wewnętrznych – może zwiększać ryzyko przeniesienia wirusa brodawczaka ludzkiego z kobiety na mężczyznę. Co więcej, nawet silny układ odpornościowy nie zawsze jest w stanie uchronić się przed tego typu infekcją wirusem brodawczaka ludzkiego.
Istnieje opinia, że chorobą można się zarazić jedynie podczas normalnego stosunku (penetracji prącia do pochwy). Ale w rzeczywistości tak nie jest. Lekarze twierdzą, że komórki wirusa rozprzestrzeniają się niezależnie od sposobu kontaktu seksualnego z nosicielem. Może to być:
- seks oralny;
- dotykanie genitaliów rękami;
- seks analny;
- stosunek seksualny bez penetracji.
Ponadto wirus zawarty jest w ślinie, więc wirusem HPV można zarazić się nawet poprzez zwykły pocałunek.
Czy prezerwatywa chroni przed chorobami?
Producenci barierowych środków antykoncepcyjnych twierdzą, że prezerwatywa w 99% zapobiega zakażeniom chorobami przenoszonymi drogą płciową. Rodzi to całkowicie logiczne pytanie: czy działa przeciwko wirusowi brodawczaka?
HPV to wyjątkowa infekcja, przed którą nie ma całkowitej ochrony. Dlatego nawet prezerwatywa nie daje całkowitej gwarancji, że infekcja nie zostanie przeniesiona z nosiciela na zdrową osobę podczas stosunku. Wyjaśnia to fakt, że zakażony obiekt ma komórki wirusowe na całej skórze i jeśli nosisz prezerwatywę, wirus brodawczaka dostanie się do organizmu nie poprzez kontakt z narządami płciowymi, ale poprzez kontakt z innymi częściami ciała.
Nie oznacza to oczywiście, że prezerwatywa jest bezużyteczną metodą antykoncepcji. Choć nie chroni przed HPV, zapobiega przenoszeniu innych, poważniejszych chorób, a także chroni przed nieplanowaną ciążą.
Ważny! Jeśli masz silny układ odpornościowy, prawdopodobieństwo zarażenia się HPV podczas stosunku płciowego jest prawie zerowe, jednak lekarze zalecają, aby nie wykluczać tej możliwości i podejmować dodatkowych środków ostrożności, na przykład regularnie zażywając leki immunomodulujące.
Pionowa metoda infekcji
Pionowy sposób przenoszenia wirusa to infekcja dziecka podczas rozwoju wewnątrzmacicznego lub podczas jego przejścia przez kanał rodny.
Zakażenie następuje mniej więcej do szóstego tygodnia ciąży, kiedy nie uformowały się jeszcze oskrzeliki i pęcherzyki płucne dziecka. W tym momencie u płodu zaczyna rozwijać się brodawczakowatość dróg oddechowych. Jeśli po urodzeniu dziecka zdiagnozowano u niego trudności w oddychaniu z powodu narośli w drogach oddechowych, lekarze wykonują operację chirurgiczną. Terapia lekowa w tym przypadku jest bezużyteczna.
Jeśli przyszła matka zostanie zarażona wirusem brodawczaka po 6 tygodniu ciąży, wirus może zostać przeniesiony podczas porodu. Dziecko zostaje pozbawione ochrony łożyska i przechodzi przez kanał rodny, gdzie dochodzi do zakażenia.
Leczenie HPV u kobiet w ciąży
Jeśli wirus brodawczaka ludzkiego zostanie wykryty bez objawów zewnętrznych, lekarze przepisują kobiecie leki immunostymulujące. Jeśli przyszła matka ma kłykciny na ścianach pochwy lub szyjki macicy, należy je usunąć. Możesz to zrobić za pomocą:
- laseroterapia;
- elektrokoagulacja;
- zniszczenie fal radiowych.
W szczególnie ciężkim przypadku pacjentowi przepisuje się operację. Metodę tę stosuje się jedynie wtedy, gdy guz przekracza 5 cm lub istnieje podejrzenie nowotworu.
Po wcześniej ustalonej diagnozie wirusa brodawczaka kobieta w ciąży przechodzi cesarskie cięcie. Tylko w ten sposób można uchronić dziecko przed infekcją.
Bardzo często wirus brodawczaka objawia się po ciąży. Powodem tego był przejściowy spadek funkcji ochronnych organizmu. Jeśli na ścianach pochwy lub szyjki macicy nie ma narośli, nie zaleca się leczenia. Zwykle po urodzeniu dziecka zewnętrzne objawy HPV znikają samoistnie.
Domowe przenoszenie wirusa
Diagnozując wirusa brodawczaka u jednej osoby, możemy z 90% pewnością stwierdzić, że został on już przeniesiony na wszystkich pozostałych członków jego rodziny. Możesz zarazić się wirusem HPV w domu:
- podczas noszenia butów lub ubrania chorego;
- podczas wspólnego korzystania z ręczników, myjek i innych artykułów higieny osobistej;
- przez ślinę podczas używania naczyń lub szczoteczki do zębów;
- po użyciu jednej brzytwy (największe ryzyko infekcji występuje przy przecięciu skóry).
Inne sposoby rozprzestrzeniania się infekcji
Oprócz wszystkich wymienionych dróg przenoszenia wirusa brodawczaka, całkiem możliwe jest wykrycie czynnika wywołującego chorobę:
- w łaźni, saunie lub na basenie;
- w transporcie publicznym (głównymi miejscami gromadzenia się komórek wirusowych są poręcze, siedzenia, drzwi);
- podczas podawania ręki choremu;
- podczas korzystania z wind, schodów ruchomych;
- w salonie paznokci (w przypadku niedostatecznej sterylizacji narzędzi).
Niedawno opublikowano informację, że prawie 20% przypadków zakażenia wirusem brodawczaka następuje poprzez transfuzję krwi dawcy. Ponadto na największe ryzyko infekcji narażeni są pracownicy szpitali i klinik, ponieważ w kontakcie z pacjentem mogą wdychać komórki chorobowe. W tym przypadku maska medyczna jest słabą metodą ochrony.
Szczepienia – gwarancja bezpieczeństwa przed HPV?
Wiele osób słyszało o zaletach szczepienia przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego, ale mało kto wie, że nawet ta metoda nie gwarantuje całkowitego zabezpieczenia przed zakażeniem.
Obecnie istnieją dwa rodzaje leków zapobiegawczych. Błędem jest zakładanie, że chronią przed wszystkimi istniejącymi typami wirusa brodawczaka. Ich skład pomaga chronić się tylko przed kilkoma typami wirusa HPV, które zaliczane są do typów niebezpiecznych dla nowotworów - 6, 11, 16, 18.